Usuwanie wgnieceń na lakierze zabezpieczonym warstwami ochronnymi

Metoda PDR ma dwa warianty – jeden polega na przyklejaniu plastikowych adapterów/grzybków za pomocą termotopliwego kleju. Po jego utwardzeniu, przy użyciu pullerów lub młotków bezwładnościowych, wyciąga się wgniecenie i odkleja adapter za pomocą specjalnego zmywacza, nie powodując żadnych zmian na strukturze lakieru. Drugi wariant metody PDR to wypychanie wgniecenia za pomocą narzędzi z wysokowytrzymałych stopów stali, o konstrukcjach umożliwiających dotarcie nimi pod wgniecenie i wykonanie nimi sekwencji wielu delikatnych, „miękkich” wypchnięć, stopniowo zmniejszających powierzchnię i głębokość wgniecenia. Czynność powtarza się wielokrotnie aż do całkowitego przywrócenia kształtu sprzed szkody.

Obie techniki można zastosować na lakierach zabezpieczonych warstwami ochronnymi, z pewnymi ograniczeniami:

  • metoda klejowa wymaga usunięcia warstwy ochronnej lakieru w celu uzyskania przyczepności kleju niezbędnej do uzyskania sił przekraczających granicę sprężystości blachy. Klej wykorzystywany w PDR musi przylegać do powierzchni z siłami, które nie powodują odrywania lakieru od blachy. Powłoki ochronne niestety obniżają siłę ciągnięcia kleju , przez co adaptery odrywają się od lakieru, bez efektu prostowania blachy. Dlatego metodę klejową można stosować tylko po usunięciu warstwy ochronnej w miejscu wgniecenia. Po naprawie uszkodzenia warstwę ochronną trzeba odtworzyć czyli ponownie nałożyć.
  • metoda wypychowa może być stosowana na lakierach z warstwami ochronnymi. Obecność warstwy ochronnej nie ma żadnego wpływu na stosowanie tego wariantu metody PDR.

Wybór wariantu metody PDR należy pozostawić specjaliście wykonującemu naprawę. Jego doświadczenie pozwoli określić możliwość zastosowania technologii jeszcze przed przystąpieniem do naprawy.

Podziel się:Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterEmail this to someone